In or out, never half-ass

Doe 'het' juist(e), anders 'hakt' het er bij je in...

Geschreven door: Patty den Ouden

De donderroodkleurige enigszins glimmende deken. Warmte straalt er bijna vanaf door mijn gewoel in bed. Van links naar rechts... van onder naar boven... alle kanten van de matras gehad. Bewegingen die m'n hersenactiviteit lijken weer te geven. De helft van deze blog inmiddels geschrapt, denk ik: "Zo'n titel, is dat wel gepast...?". 'Gepast'... nee, niet 'gepast' in de zin van 'netjes'. Wel in de zin van 'effectiviteit'... denk ik. Doen wat nodig is om te bereiken wat je wilt.... een bepaalde 'boodschap' laten 'binnenkomen'. Het juist(e) doen... dus geen nettere quote kiezen die minder effectief is.

'It is not just about how hard you fight... do what is required'

Bij elke stap dreunt de pijnscheut harder. Het voelt als een stomp geworden naaldhak die hakt in mijn onderbeen... iedere stap weer. Ik proef de zure, bittere smaak van toen... het moment waarop m'n middenvoetsbeentje brak. 'Nee! Niet weer terug..., nooit meer!' schiet door m'n hoofd. Te popelen sta ik om weer snel een comeback maken... te graag te snel terug willen zijn. Genoodzaakt uit te stappen... de eerste trainingswedstrijd sinds m'n gipspoot. Gatver! Wat haat ik dat... Terugdenkend aan alle alternatieve trainingen van afgelopen maanden... even evenaart mijn motivatieniveau de 0%. Toch schrik ik er niet van... wetende dat m'n motivatie bij zo'n abrupte dip alleen nog maar kan stijgen... wetende dat beproeving van geduld, zelfvertrouwen & doorzettingsvermogen dit drietal alleen maar versterkt. Doe het juist(e)...

Hoge hakken... als je altijd 'op je tenen loopt' ga je een keer onderuit

Thuis teruggekomen kijk ik naar buiten, waar de stralende zon ondergaat. Al starend naar een plantje vraag ik mij af: 'Waarmee moet ik stoppen om m'n doelen te bereiken'. Het antwoord komt... al kijkend naar de natuur. In rust lijkt ze te verkeren... of 'herstel-modus'... niet in bloei in ieder geval. Bladeren en mooie bloemen heeft ze losgelaten... met het vertrouwen dat ze in het voorjaar weer schitterend ontplooien. Rustig opbouwen... geduldig potentieel ontpoppen... niet overhaasten. Geraakt ben ik door het confronterende verschil tussen dit weten enerzijds en dit leven anderzijds... Effectiviteit gaat niet over continu 'op je tenen lopen'... continu hoger gaan staan dan je nu aankan... maar over slimme keuzes leven... voldoende hersteltijd op comfortabele 'hoogte'. Doe het juist(e)...

'The successful person gave up what the unsuccessful person wouldn’t...'

Twee krijsende zwarte poezen komen de tuin ingerend. Ze kijken mij indringend met hun felle ogen aan. Ze vechten... eerst zie ik niet zo goed waarom. Een rilling en een gevoel van medeleven gaan door m'n lijf wanneer ik een beestje doodsangst hoor uitpiepen. Het rent keihard weg voor de twee katten. Dood is ze... nu... het muisje. Ergens niet het 'juiste' gedaan. Ik doe de groene tuindeur open en loop naar het muisje... kijkend naar haar verwondingen realiseer ik mij dat het maken EN leven van 'juiste' keuzes toch makkelijk klinkt dan het is. Aj... achteraf ervaren dat je iets 'beter' (anders) had kunnen doen, dan je hebt gedaan... wat een frustrerend gevoel kan dat geven. Doe het juist(e)...

Effectiviteit... de 'juiste' keuzes maken... de 'juiste' keuzes leven... lang niet altijd eenvoudig... lang niet altijd prettig. Een blog schrijven met een titel die oncomfortabel voelt. Het lef hebben voldoende herstel te 'pakken'. Doe het juist(e)... anders 'hakt' het er bij je in...