Nieuwsgierig(vr)aagje

(Tegen)strijdig... life is 'just' a game to play

Geschreven door: Patty den Ouden

Met een uitdagende brede glimlach sta ik voor je... enigszins onzeker en wat gespannen. Oog in oog... opeens voel ik een koude rilling over m'n rug gaan... realiserende hoe belangrijk je voor mij bent. Hoe totaal onbelangrijk ik jou eigenlijk nu zou moeten vinden om 'gewoon' ontspannen mijzelf te kunnen blijven zijn. Nu... stoppen met focussen op jou... aandacht op iets anders... je luchtiger benaderen. 'Hoe?!' Nieuwsgierig(vr)aagje...

Uitkijken, opkijken en opzien

Een aangenaam warme wind blaast door m'n blonder geworden haar. Ik kijk eerst recht vooruit, dan omhoog en denk: 'Wat ben je toch groot en indrukwekkend'. Je loopt tussen de inmiddels fris groen geworden bomen. We hebben geregeld 'samen getraind', maar comfortabel voelt samenzijn bepaald niet. Wat een lekker spannend spanningsveld hangt er telkens weer. Avontuurlijk aangenaam en ongemakkelijk tegelijk. Zenuwen gieren door m'n lichaam. Opkijkend met nieuwsgierige ogen denk ik: 'Kan ik je wel aan?!'. Het ene moment kijk ik zo enorm naar je uit. Het andere moment zie ik 'als een berg' tegen je op. 'Als een berg' opzien tegen een heuvel... jou... hoe stop ik daarmee? 'Gewoon' niet meer opkijken vanuit minderwaardigheid... hoe groot en indrukwekkend je ook bent... groeien in eigenwaardigheid... samen sprongen maken vanuit gelijke hoogte. Life is 'just' a game to play...

Grote vriend & Pom-bears

Jij hebt iets (tegen)strijdigs wat mij zo nieuwsgierig maakt. Zoveel verrassende kanten. 'Grote vriend', dat ben je volgens een trainingsmaatje. Even dwalen mijn gedachten af. Ik 'zie' mijn zusje tijdens het spelen van een spelletje Monopoly zitten met een bakje Pom-bear voor haar. Ze staart eerst verlekkerd en liefdevol naar het schaaltje en vervolgens recht vooruit. Alsof daar een hele grote Pom-bear zit. Het is haar vriend. Verwonderd kijkend naar mijn 'grote vriend'... wat een (tegen)strijdig gevoel roept dat op. Enerzijds geef je zo veel energie, anderzijds weet ik dat je mij volledig leeg kunt slurpen. Zo zacht en keihard. Ik kan je verzurende impact eigenlijk niet uitstaan, maar tegelijkertijd niet weerstaan... Inmiddels is de wind sterk toegekomen. Ik trap door... merk dat hoe harder ik tegen jou in ga, hoe killer en scherper je wordt... hoe meer je in een keiharde 'overtuigingsmodus' lijkt te raken... wil laten zien dat jij de sterkste bent. Hoe minder weerstand ik bied... 'hand in hand' metjou 'speel' in plaats van tegenje strijd... hoe zachter je aanvoelt. Life is 'just' a game to play...

Witte VW Golf

De laatste 'heuvelsprint'. Op een afgelegen plek rek ik nog even m'n op spanning gezette spieren en wil weer op de fiets springen... denk dat niemand mij ziet. Stilletjes is er een witte Volkswagen aan komen rijden. De auto met spoiler, verlaagde bumpers en opgepoetste velgen komt naast mij en het raampje van de bijrijder opent. Ik zie eerst een arm met tatoeages en vervolgens het hoofd van een kerel. Om zijn vingers draagt hij twee ringen met een blauwe en een groene diamant. De man vraagt of hij iets mag vragen. Ik stop en wacht zijn vraag vragend af. Eerst geeft hij een zeer stevige hand en laat zijn arm extra goed zien, alsof hij wil dat ik naar zijn tatoeages kijk. Dan vraagt hij de weg naar een dorp waar ze net vandaan komen rijden. Ondeugend kijk ik in die richting en denk 'is dit serieus?'. Alsof mijn gedachten op m'n voorhoofd geschreven staan, beginnen beide kerels te lachen. 'Grapje, we weten de weg, maar zijn gewoon nieuwsgierig wat je aan het doen bent'. Het blijken twee militairen te zijn. De tatoeages en ringen komen uit landen waar beiden gestreden hebben. Luisterend naar hun verhaal... de kerels ogen keihard stoer & aandoenlijk kwetsbaar eerlijk tegelijk... schijnbaar (tegen)strijdig. Drie nieuwsgierig(vr)aagjes...

'Verlicht' skelet

M'n benen inmiddels 'volgelopen' zie ik rechts een verkeersbord met: 'Extreem gevaarlijk voor rijwielers'. Links passeert een wielrenner.... zo wit en uitgeteld als een lijk. Hij heeft een 'passend' skelet op zijn fietspak staan. Zoiets heb ik nog nooit gezien! Met guitige ogen en een grote lach kijk ik nog eens goed. Hij is lijkbleek. Zo wit... het lijkt wel of hij licht geeft... 'verlicht' is. Zijn blik zegt genoeg: helemaal tot het uiterste gegaan, nu voldaan. Wat een rust kan extreme uitputting geven. Zijn innerlijke strijdvaardige criticus lijkt tijdelijk liefdevol de mond gesnoerd... heeft de strijd even verloren... plaatsgemaakt voor 'flow'. Life is 'just' a game to play...

Nieuwsgierig 'spelen'... sleutel om iets wat ontzettend belangrijk voor je is luchtiger te benaderen. Van gespannen 'tegen' jezelf strijden, naar op souplesse een 'berg verzetten' alsof het 'een eitje' is. Wees nieuwsgierig Aagje... life is 'just' a game to play...